De sociale democratie ligt onder vuur. Pensioenrechten worden afgebouwd, arbeidscontracten geflexibiliseerd en werkloosheid afgestraft. Vakbonden werpen zich opnieuw sterker in de strijd. Anderzijds stijgen militaire uitgaven en ontmantelen politici het kritische middenveld.
Hoe kunnen we deze veranderingen van de staat het beste begrijpen? Is de staat een instrument van economische elites of een publiek goed dat we zoveel mogelijk moeten verdedigen? Hoe behouden we een kritische blik op staatsmacht terwijl we pleiten voor investeringen in onderwijs, gezondheidszorg of klimaatbeleid? Betekent progressief beleid altijd méér overheid? Deze lezing vertrekt vanuit marxistische theorieën op de staat om deze vragen te beantwoorden. In plaats van een monoliet zien deze theorieën de staat als een machtsrelatie tussen dominante en gedomineerde klassen. Op deze manier belichten we de relevantie van een kritisch perspectief op de transformaties van de staat vandaag.
Lorenzo Buti (1994) is doctoraats-assistent aan RIPPLE (Research Institute in Political Philosophy and Ethics Leuven), KU Leuven. Hij behaalde zijn doctoraat met het manuscript “De opstandige kern van de democratie: symbool en materie op de limiet van het politieke” (KU Leuven, 2023). Zijn onderzoeksinteresses liggen in de Franse sociale en politieke filosofie en de traditie van de kritische theorie. Lorenzo publiceerde in tijdschriften als Constellations, Journal of the British Society for Phenomenology en Philosophy and Social Criticism. Hij draagt ook bij aan het publieke debat met stukken in De Standaard, De Morgen en Knack.