Kapitalisme en kolonialisme zijn geen afzonderlijke geschiedenissen. Beide zijn van meet af aan verstrengeld. De plundering van continenten, de trans-Atlantische slavenhandel, en de systematische ontmenselijking van koloniale volkeren waren geen randverschijnselen van de vroegmoderne economie: ze waren haar motor. En zijn nog steeds de motor. Deze lezing plaatst die verwevenheid centraal en stelt de vraag wat het betekent om kapitalisme, het verzet hiertegen en mogelijke alternatieven te begrijpen in relatie tot die koloniale relaties. Vanuit die historische verankering buigt de lezing zich ook over de rijke traditie van Marxistisch en radicaal antikoloniaal denken met aandacht voor de theoretische en politieke uitdagingen van vandaag: de verhouding tussen klasse, ras en gender als analytische categorieën, het revolutionaire subject (of subjecten) in een gefragmenteerde, geglobaliseerde wereld. Dekolonisering moet binnen deze traditie niet louter begrepen worden als een symbolisch of cultureel project. Het is in de eerste plaats een sociale en intellectuele strijd, een revolutionair project dat begint met de radicale verbeelding van een nieuwe post-kapitalistische maatschappij.
Het marxisme is in de eerste plaats een analysemethode, een manier om de wereld politiek, sociaal en economisch te begrijpen. Een analysemethode die op een open en ondogmatische manier moet worden toegepast (wat in het verleden helaas niet altijd is gebeurd), en uiteraard ook met vele andere inzichten kan worden aangevuld.