Nog nooit werd er zoveel geprotesteerd als in het voorbije decennium, maar de partijen en vakbonden die al die woede ooit konden omzetten in beleid, zijn verdwenen. Politicoloog Anton Jäger heeft hier een woord voor bedacht: hyperpolitiek. Zeer verhelderende documentaire, daarna kan er worden nagepraat worden aan de bar.
Over de aflevering:
Om te snappen hoe we in deze hyperpolitieke kater terecht zijn gekomen, neemt Jäger ons terug naar de twintigste eeuw. Eerst naar de massapolitiek van trouwe partijleden en machtige vakbonden. Daarna naar de post-politiek van de jaren negentig: toen politiek iets voor de technocraten werd, ideologie werd afgeschud en toen niemand nog ergens lid van wilde zijn.
En uiteindelijk liggen de wortels van onze huidige hyperpolitiek in het jaar 2008, het jaar van de wereldwijde financiële crisis, én van de razendsnelle opkomst van de iPhone.
Zo kwamen we uit in het tijdperk van de hyperpolitiek: overal in het westen lijden samenlevingen aan hoge politieke koortsen zonder de partijen en instituties om die uit te zweten.