In 2019 kende de klimaatbeweging een ongezien momentum. Onder impuls van Greta Thunbergs Fridays for Future kwamen wereldwijd scholieren in actie, ook in België. In ons land namen tienduizenden jongeren deel aan de donderdagse schoolstakingen. Op de klimaatmars van 27 januari stapten 70.000 mensen mee. Het klimaatthema was alomtegenwoordig.
De massabeweging van toen hield echter geen stand. Na de coronapandemie onderging de klimaatbeweging een transformatie. Ze werd kleiner en minder zichtbaar. Waar pro-Palestijnse en vakbondsbetogingen in 2025 honderdduizenden trokken, lokte de klimaatmars van 20 september nog slechts 20.000 deelnemers. Organisaties zoals Code Rood en Extinction Rebellion kozen ook vaker voor meer directe vormen van actievoeren. Waar de nadruk vroeger op het aanpassen van de levenswijze lag, gaat men nu eerder de grote vervuilers viseren.
Ondanks de steeds zichtbaar wordende gevolgen van klimaatverstoring is het thema grotendeels uit het publieke debat verdwenen. Ook progressieve partijen leggen andere accenten en lijken soms bang om het nog over klimaat te hebben.
Op beleidsniveau zijn de inspanningen intussen bedroevend. Waar men tot voor kort nog de schijn wilde wekken iets te ondernemen (Parijsakkoorden, Europese Green Deal,…) lijkt er onder impuls van de tweede termijn van Trump als President van de Verenigde Staten zelfs een vijandigheid tegenover klimaatbeleid te bestaan.
Masereelfonds Gent organiseert daarom een debat. We gaan in gesprek over de stand van zaken van de klimaatverstoring, de ecologische transitie en hoe we klimaat weer op de politieke agenda krijgen. Kan links de draad weer oppakken? Hoe betrekken we de werkende klasse? En wat kunnen de klimaatbeweging en vakbeweging voor elkaar betekenen?
Deelnemers:
- Comac Gent
- Jong Groen Gent
- Jongsocialisten Gent
- Bert Engelaar (ABVV)
- Kiki Berkers (11.11.11)
Moderatie:
Joppe Frans