In ‘Homo Holocauston ‘Zoeken naar een politiek van zorg’ stelt Henk Vandaele dat de klimaatcrisis in wezen een sociaalecologische crisis is. Deze is het gevolg van een moderne cultuur, die schatplichtig is aan het christendom, en die mens en natuur offert voor een eindeloze economische groei – een utopie. Tegelijkertijd toont hij aan hoe onze cultuur potentieel een enorm zorgvermogen heeft, opgevat als een ‘geven én nemen’.
Homo Holocauston verkent die spanning van ‘zorg’ en ‘offeren’ en probeert zo onze tijd te begrijpen. Dit geeft een uniek en verrassend inzicht in onze tijd als een modern project dat elke vorm van zorg negeert. De moderniteit belooft ons een ‘zorgeloos’ leven en net daarom raken we in de knoei. Misschien moeten we durven om zorgzaam in het leven te staan.