In deze lezing wordt de kritische theorie van de vroege Frankfurter Schule belicht. In een beroemd artikel lanceerde Horkheimer de term voor een interdisciplinaire en filosofische benadering in sociaal en cultureel onderzoek. Naast het historisch materialisme van Marx speelde de fenomenologie een belangrijke rol in de kritiek op de instrumentele rede, vervreemding en objectivering van kennis en wetenschap. De kritiek op het moderne project werd vooral bekend door het boek dat hij schreef samen met Adorno, Dialektiek van de Verlichting. In deze inleiding staan we stil bij en lezen tekstfragmenten uit het werk van beide auteurs met het oog op de genese en actuele betekenis van de kritische theorie.
De besproken tekstfragmenten worden ter beschikking gesteld. Introductie door prof. Sonja Lavaert (VUB)